Łazienka dla niepełnosprawnych

- Wygoda i bezpieczeństwo

Przestronna, bez barier typu progi, z poszerzonymi drzwiami

– wszyscy wiemy, że taka powinna być łazienka osoby niepełnosprawnej. O czym jeszcze powinniśmy pamiętać, aby była ergonomiczna i bezpieczna?

Strefa prysznicowa zamiast wanny

Idealnym rozwiązaniem jest rezygnacja z wanny i budowa strefy prysznicowej z płytek, które możemy aranżować w dowolny sposób. Nie jesteśmy ograniczeni rozmiarami obowiązujących kabin, a co najważniejsze likwidujemy progi i podjazdy. Przy budowie takiej strefy pamiętać trzeba w szczególności o zastosowaniu właściwej izolacji i zachowaniu odpowiednich spadków. Dla zminimalizowania ryzyka upadku zastosować należy płytki antypoślizgowe.

Warto też wybrać baterię podtynkową, która zajmuje mniej miejsca oraz słuchawkę na drążku pozwalającą na swobodną regulację.

Składane krzesełko, poręcze i uchwyty stanowią niezbędne uzupełnienie zwiększające bezpieczeństwo i wygodę.

Strefę prysznicową możemy oddzielić od reszty łazienki stosując kabinę walk- in.

Lustra

Oprócz elementu wystroju łazienki pełnią niezbędną funkcję przy optycznym powiększaniu pomieszczenia. Oprócz jednego dużego lustra zainstalowanego na ścianie (najlepiej na wysokość całego pomieszczenia) warto zastanowić się nad lustrem uchylnym nad umywalką lub lustrem na wysięgniku. Oba rozwiązania pomagają ustawić taflę szkła pod najbardziej dogodnym kątem dla osoby niepełnosprawnej.

Umywalka

Powinna być zawieszona na wysokości od 60-80 cm od podłogi, aby misa znajdowała się powyżej kolan osoby siedzącej na wózku. Najwygodniejsze umywalki mają płaski kształt i szerokie brzegi, na których można wygodnie oprzeć łokcie. Kwestia baterii zależy od zasobności portfela. Najbardziej wymagające osoby sięgną z pewnością po baterie na fotokomórkę. Ale baterie z wygodnymi, długimi uchwytami lekarskimi także umożliwiają bezproblemową regulację temperatury i strumienia wody.

Toaleta

Ma nieco inne wymiary niż toalety standardowe. Misa powinna być podwieszana na wysokości od 45-50 cm od podłogi czyli tyle, ile ma siedzisko wózka. Powinna być wydłużona tak, aby tylna ściana oddalona było o około 70 cm, co zapewnia dogodne umieszczenie wózka inwalidzkiego. Ważne są solidnie zamontowane boczne uchwyty wspomagające. Przy przesiadaniu się z wózka na sedes będą dźwigały ciężar naszego ciała. Dlatego istotnie jest zbadanie konstrukcji ścian, a w przypadku, gdy nie są wystarczająco wytrzymałe zastosować należy podpory zamontowane do podłogi.

Komfortowym rozwiązaniem jest wybór deski z funkcją bidetu oraz suszenia.